Ik & mijn coming out – Derk

Christen-homo voor de klasDerk

 “Mijn verhaal zal hopelijk mensen steun bieden , maar kan ook mensen pijn doen. Tegen dat laatste zie ik wel op. Ik zou enerzijds graag aan het beeld willen blijven voldoen dat anderen van mij hebben. Ik wil hen niet kwetsen. Anderzijds is er niemand  bij gebaat als de waarheid verzwegen wordt en niet boven komt.”

Derk Harlaar is docent Engels op een reformatorische school. Hij treedt in alle zorgvuldigheid naar buiten met wie hij is, omdat hij zich verantwoordelijk voelt voor jongeren en volwassenen die in een gelijke eenzame situatie verkeren als waarin hij zichzelf heeft bevonden.

“Op mijn school zitten zeker ook leerlingen die homo of biseksueel zijn en daar in hun eentje mee worstelen. Ik schaam mij niet voor wie ik ben. Het is niet mijn doel om hier bewust actief over te praten in de klas of anderszins. Maar juist het feit dat mensen weten dat je homo bent, en dat het je niet in de weg staat om een volwaardige plaats in de christelijke wereld in te nemen, kan al heel bemoedigend zijn.  Ik voel het als mijn verantwoordelijkheid naar God om er voor anderen te zijn. Openheid over homoseksualiteit wordt door velen nog als vreemd en misschien wel bedreigend ervaren. Daarom is het ook best spannend om je zo kwetsbaar op te stellen. Maar ik geloof en heb ervaren datGod telkens weer een weg toont waar die onmogelijk lijkt. Naast mijn familie, vrienden, en vele gemeenteleden zijn ook heel wat collega’s en directie inmiddels op de hoogte. Ze hebben mij ondanks mijn geaardheid een contractverlenging gegeven op basis van mijn functioneren. Daar ben ik hen heel dankbaar voor! Ik waardeer enorm dat ze me beoordeeld hebben op mijn functioneren en niet op mijn geaardheid”.

Een homo is een man en hoeft niet meer man te worden.

Derk heeft vanaf 2007 in Canada lesgegeven op een reformatorische school . Achteraf gezien was een van de redenen om dit te doen dat hij weg wilde uit Nederland en weg van zichzelf. Iemand had hem aangeraden een poosje wat afstand te nemen. Hij nam dit letterlijk en vertrok naar 7000 kilometer verderop. In die tijd ontkende hij nog wie hij was. Hij ervoer het als een soort veiligheid dat er zolang hij ”er niet over sprak, “het” ook niet echt was”.  Hij wachtte tot de ware vrouw voorbij kwam. Twee keerheeft Derk geprobeerd een relatie aan te gaan met een vrouw . Al gauw was duidelijk dat dit niet de weg is. Toch bleef hij in de ontkenning.

Uiteindelijk heeft hij aan een goede vriend verteld over zijn gevoelens voor mannen. De vriend geloofd vast in wat er staat in 1 Korinthe: “zo waren sommigen van jullie, maar nu niet meer”. Veel bidden en hard werken zouden mogelijk voor ‘genezing’ kunnen zorgen. In die tijd heeft Derk stapels met boeken gelezen. De kern in deze boeken: “Als je je maar als man genoeg gedraagt en je ‘mannelijke’ dingen gaat doen, dan brengt dat ‘het stukje’ dat je in je jeugd tekort bent gekomen weer in balans. In eerste instantie ging Derk hier volledig voor. Hij kwam bij een hulpverlener terecht die geen ervaring had met homoseksualiteit en ook daar kreeg hij het advies “mannendingen” te gaan doen. Later kwam hij er achter dat deze insteek helemaal verkeerd is. Een homo is een man, en hoeft niet meer man te worden. Het bevestigd alleen het aloude stereotype dat mannen bepaalde dingen wel en andere dingen niet doen. In die tijd is hij ook naar een ambtsdrager gegaan in de hoop een stukje geestelijke begeleiding te krijgen. In dit gesprek wat aan de ene kant redelijk begripvol was, werd ook duidelijk gemaakt dat het in ieder geval niet de bedoeling was dat hij een relatie zou aangaan. De ambtsdrager heeft later niets meer van zich laten horen. Dat heeft ontzettend veel pijn gedaan en deze ervaring heeft veel slecht gedaan in zijn vertrouwen om zijn hart te delen. Vervolgens gingen de jaren voorbij. Na 6 jaar in Canada te hebben gewoond was Derk er voor zichzelf wel uit: Dit ben ik en een vrouw gaat het niet worden voor mij.

Daardoor ben ik gaan geloven dat God me ook niet wil

Toen er ook andere dingen in het leven en op het werk minder liepen, ging het snel bergafwaarts. Hij kwam hierdoor in een negatieve en donkere spiraal terecht.  Zelfs de vrienden die hij nog om zich heen had, konden hem er niet meer uit halen.

“In de kerk willen ze me niet , op mijn werk willen ze me niet,  ik wil mezelf niet en mijn vrienden zeggen dat ze me willen, maar dat geloof ik eigenlijk niet. Ik ben daardoor ook gaan geloven dat God mij niet wil”.

Het was op een zondagmiddag dat Derk in wanhoop overwogen heeft zichzelf van het leven te beroven. In dat moment na telefonisch een vriend gewaarschuwd te hebben kwamen zijn collega’s van de vrijwillige brandweer om hem te helpen. Terugkijkend was het juist in dat dieptepunt dat God toonde dat Hij er was. Na de rit naar het ziekenhuis zei een van de ambulance verpleegkundigen tegen Derk:

 “We weten niet wat er met je is, maar wel dat God er voor jou is”.

Derk is na dit incident teruggegaan naar Nederland om tot rust te komen en mocht bij zijn dierbare  tante intrekken. Aan haar en een aantal anderen kon hij vertellen dat hij homo is. Derk ging vervolgens naar een organisatie die christenen begeleid die te maken hebben met homoseksualiteit. Hier zag hij ‘lotgenoten’ en dat was een eye opener : “Ze bleken hele normale mensen…”.

Na deze periode in Nederland, moest hij terug naar Canada om weer op de school aan het werk te gaan. Eenmaal daar besefte hij dat hij daar niet verder wilde. Wat was de weg die hij moest gaan? Hij wilde definitief terug naar Nederland en vond een vacature op een basisschool in Nederland en heeft daarop gesolliciteerd. Hij had er weinig verwachtingen van, want er waren namelijk 35 sollicitanten. Hij gaf zichzelf weinig kans, maar is het toch geworden!

Derk had een huis laten bouwen in Canada, dat hij moest verkopen, het liefst voor zijn vertrek. In de laatste week had de makelaar een koper die een goed bod uitbracht en contant kon afrekenen. Op de dag van vertrek was de koop afgerond en vervolgens kon hij vertrekken. Een zegen.

“God is echt en Hij wil dat ik dit doe. 2 Zekerheden in een tijd dat ik geen enkele zekerheid meer had”.

Ik verachtte mijzelf, maar U veracht mij niet

Terug in Nederland is Derk lid geworden van een plaatselijke Gereformeerde Gemeente. Al snel kwam het eerste huisbezoek. Derk werd in de gelegenheid gesteld zijn verhaal te vertellen,  er zijn geen vervelende opmerkingen gemaakt en er is echt geluisterd. Alles wat Derk van te voren verwachtte, gebeurde niet. De ouderling heeft op advies van Derk het boek ‘Verscheurd’ gelezen. De gemeente is een fijne gemeenschap; een verademing ten opzichte van wat hij gewend was.

Na verloop van tijd was het geen opgave meer om naar de kerk te gaan. Er kwam ook een moment van diep besef dat God Derk lief heeft maar Derk God ook. Hij is er altijd geweest.

“ U kent mij, maar ik mag U ook kennen!”

“In de berijmde psalm 22 uit 1773 staat: “wie mij veracht, God wou mij niet verachten”.  Ik verachtte mijzelf , ik dacht dat anderen me verachtten, maar U veracht mij niet. Tijdens een kerkdienst werd deze psalm gezongen. Het trof mij heel diep. Dat was een bevrijdend moment. De Heere heeft daarna ook duidelijk laten zien dat mijn enige hoop ligt in het zien op het Lam van God. En dat heeft een onuitsprekelijke rust en vrede gegeven.”

God heeft nog nooit iemand weggestuurd

“Ik wil het bewust niet hebben over de verschillende gedachten die er zijn over hoe het leven van een homo er uit hoort te zien. Daar gaat het mij ten diepste niet om. Waar het om gaat is dat ieder mens, ongeacht zijn of haar geaardheid mag weten dat dit voor God niet in de weg staat. David heeft het zo prachtig en diep mogen verwoorden in Psalm 139 dat de Heere hem op een heel wonderlijke wijze gemaakt heeft. Dat geldt voor iedereen, homo of hetero. Weet ik wat voor doel God met mij voor ogen heeft? Nee. Toch mag ik God dankbaar zijn dat ik homo ben ook al begrijp ik er soms helemaal niets van. Dankbaar ook omdat God oproept in 1 Thessalonicenzen 5: ‘Dankt God in alles; want dit is de wil van God in Christus Jezus over u.’

Waar ik graag bij wil helpen is een ander beeld laten zien over wat homo zijn écht betekent. Veel mensen met een reformatorische achtergrond komen niet verder dan het te koppelen aan een verborgen leven, of de gay parade. In het boek ‘Verscheurd’ door Justin Lee ontdekte ik dat Christen -zijn en homo-zijn niet met elkaar in tegenspraak hoeft te zijn.

Het gaat er om wie Christus is en wie Hij voor jou is. Je bent welkom en Hij zal je nooit wegsturen. God heeft nooit iemand weg gestuurd. Deze boodschap mag ik mijn leerlingen iedere dag mee geven.

Ik hoop dat dit interview mensen uitzicht zal geven waar ze zelf wellicht helemaal geen uitzicht meer zagen. God heeft mij laten zien dat Hij er is en blijft voor mij. Wie ben ik dan om Hem mij niet te laten inzetten voor anderen. Misschien kan ik op die manier iets voor een ander betekenen”.

 

Mei 2016 – Miranda Terpstra

Neem contact met ons op!

We staan klaar voor iedereen. Wanneer je een vraag hebt over homoseksualiteit en geloven, wanneer je behoefte hebt aan iemand die langere tijd met je meedenkt en -bidt, of gewoon om eens te praten. We horen graag van je!

Email ons of lees de laatste Blog