Mijn verhaal – Marjon

“Ik zou honderdduizend keer liever hetero zijn”

 

Vijf jaar geleden ontdekte Marjon van Dam dat ze op vrouwen valt. Ze verliet de kerk door de “veroordelende en pijnlijke reacties” van christenen op haar coming out. Nu zet ze zich in voor Verscheurd.

Ruim twee jaar nadat Marjon ontdekte dat ze op vrouwen valt, komt ze uit de kast. Daar gaat een zware weg aan vooraf, vertelt ze zelf. “Een worsteling met mezelf en met God. Ik ging naar therapieën en bezocht conferenties, ging naar weekenden voor genezing en liet bidden om bevrijding. Maar er veranderde niks. Ik moest mijn geaardheid accepteren.” In eerste instantie besluit Marjon met niemand over haar gevoelens te praten en geen relatie aan te gaan. “Maar ik ben niet iemand die de rest van haar leven met een geheim kan rondlopen. Dat zou toch ook oneerlijk zijn? Ik zou er nooit voor kiezen om homo te zijn. Er valt niks te kiezen, ik kan er niks aan doen. Er valt dus ook niks weg te bidden.” Ze zegt niet in de Bijbel terug te kunnen vinden dat God tegen een relatie in liefde en trouw is tussen mensen van hetzelfde geslacht. Maar ik heb begrip voor mensen die er vrede in vinden alleen te blijven. “Ik ken God als een liefdevolle Vader. God heeft mij lief boven alles en veroordeelt mij niet. Ik ben nu vrijgezel, maar als ik een vrouw vind met wie ik het leven kan delen, dan kan dat wat mij betreft.”

Marjon kent de bijbelteksten over homoseksualiteit. “Die klinken negatief. Maar ik geloof dat die teksten in een bepaald kader staan. Ik snap dat bijvoorbeeld tempelprostitutie in Leviticus 18 God een gruwel is. Dat gaat niet over een relatie van liefde en trouw, zoals God heeft bedoeld. In Sodom wilde de hele stad seks met de engelen. Er bestaat natuurlijk geen stad waar iedereen homo is. De teksten kun je op verschillende manieren uitleggen. Ik zeg niet dat mijn standpunt de waarheid is. Maar ik heb hierin vrede gevonden.”

Ze beseft goed wat de consequenties zijn als ze uitkomt voor haar geaardheid en geen standpunt zal innemen tegen homoseksuele relaties. Toch zet ze de stap met het gevolg dat ze veel vrienden kwijtraakt.

“ De reacties van evangelische christenen in mijn omgeving waren pijnlijk en vol onbegrip. Ik kan niet leven zonder God. Zonder Hem zou ik me geen raad weten. Maar de reactie van christenen heeft me zoveel pijn gedaan, dat ik het nu even niet trek om naar de kerk te gaan. Ik begrijp goed dat er homoseksuele christenen rondlopen met zelfmoordgedachten. Dat mag niet gebeuren, zeker niet binnen de kerk. Het doet me pijn dat mensen uit teleurstelling soms niet alleen de kerk, maar ook God verlaten. Ik hoop dat de kerk een veilig klimaat gaat bieden waar gelovige homo’s hun hart kunnen delen”. Het gesprek dat Marjon zelf intens heeft gemist.

Neem contact met ons op!

We staan klaar voor iedereen. Wanneer je een vraag hebt over homoseksualiteit en geloven, wanneer je behoefte hebt aan iemand die langere tijd met je meedenkt en -bidt, of gewoon om eens te praten. We horen graag van je!

Email ons of lees de laatste Blog