Een verscheurd hart… – Marjon van Dam

24
aug

Een verscheurd hart… – Marjon van Dam

Ik geef toe; ik ben een “laatbloeier”…..

50 lentes jong en zo’n vier jaar geleden pas begonnen om eerlijk naar mezelf te durven kijken en te zien:

hoe graag ik ’t ook zou willen en geprobeerd heb; ik ben niet zo hetero als ik  dacht.

Toen begon een heftig proces; vol schaamte en moeite mezelf accepteren als lesbische vrouw. En dan de keuze, wat ik hiermee moet doen.

Twee jaar lang ben ik zo boos geweest op God; want wat ik ook kies; het wordt niet leuk en makkelijk. Zal ik kiezen voor de “veilige weg”: accepteren dat ik zo ben en de rest van mijn leven alleen blijven?
De gedachte alleen al vind ik vreselijk……

Maar als ik kies om open te worden en de mogelijkheid van een relatie open hou, dan stoppen al mijn (evangelische) activiteiten: muziekteam, spreekbeurten, organisaties, etc en ga ik (volgens sommigen) zeker naar de hel.

Mijn hart was verscheurd……….. Ik voelde me vreselijk alleen en van God verlaten.

Na veel gebed, conferenties, psycholoog, Different, etc, is er niets veranderd in mijn gevoelsleven en heb ik langzaamaan mijzelf geaccepteerd en ruimte en vrede gevonden om niet alleen te hoeven blijven.

Maar God, waar was U dan hierin????

 

Gister hoorde ik het volgende op de radio:  in de Bijbel staat, dat Jezus met ontferming bewogen was (bijv. bij de weduwe met haar dode zoon) en dat de Vader met ontferming bewogen was over de verloren zoon. Dan blijkt er daar in de grondtekst te staan:

“Gods hart was verscheurd”.

Dus……als Jezus het lijden ziet van mensen met diep verdriet of  lijden, dan is Zijn hart verscheurd!

Zou het dan kunnen zijn, dat toen mijn hart verscheurd was en ik me verlaten en verstoten voelde, en liever dood als levend was,

ook Zijn hart verscheurd was?

Ik geloof het! Voor mezelf en voor al die anderen, die hierin diepe pijn, afwijzing, veroordeling en moeite ervaren…….

Lieve Vader, dankuwel voor de vrede, de levensvreugde en  het geluk,  dat ik nu ervaar. Dat mijn dankbaarheid een heel klein beetje als olie mag zijn voor Uw verscheurde hart….

Marjon van Dam