Author: joelle

24
feb

Met sandalen – Joëlle Bakhuis

Waar denk je aan, wat voor plaatje zie je voor je bij het woord homo? Een kruising van Paul de Leeuw en Maik de Boer misschien? En wat zie je dan voor je bij ‘christelijke homo’? Maik de Boer met sandalen??

Wanneer we harde vooroordelen tegenkomen heeft dat er vaak mee te maken dat mensen nog nooit een christelijke homo of lesbienne ontmoet hebben. Nou, waarschijnlijk wel, maar dat weten ze niet. Ze zijn dus overgeleverd aan het beeld dat ze hebben samengesteld uit de homo’s en lesbiennes die ze zien op tv, in het nieuws en wat ze kennen  van horen zeggen. Kun je je wel voorstellen hoe dat er zo’n beetje uitziet. …Verder lezen…

4
jan

Ongevraagd advies – Robert Plomp

Mijn lesbische collega en ik hadden het over onze gezinnen. Zij heeft samen met haar vrouw drie kinderen, van twee  kinderen is zij de biologische moeder, haar vrouw is de biologische moeder van het derde kind. “Geen enkel gezin is perfect” had ik zojuist al gezegd in een poging om mij van mijn tolerantste kant te laten zien. Beschamend hoe je met de beste bedoelingen iets kunt zeggen dat in feite veroordelend en kwetsend is. Maar ik maakt het nog erger, ik voegde er iets aan toe: “Als je maar ook af en toe lekker wild met je kinderen bent”. Ongevraagd advies. Nog nooit heb ik tegen een van mijn heteroseksuele vrienden gezegd datVerder lezen…

21
nov

Geen onderwerp – Justin Lee

 

In mijn jeugd had ik geen homoseksuele vrienden. Voor zover ik wist kende ik geen homo’s. Voor mij was homoseksualiteit dus zo’n onderwerp waarvan ik geloofde dat christenen een moreel standpunt in moeten nemen. Ik had er behoorlijk veel over gelezen zodat ik een duidelijke mening had. Ik wist welke argumenten mijn ‘tegenstanders’ zouden gebruiken. Mijn mening was duidelijk: God schiep man en vrouw voor elkaar. Onze lichamen waren dus voor die seksualiteit gemaakt. Mijn christenplicht, zo dacht ik, was om duidelijk tegen homoseksualiteit te zijn en om homoseksuelen (liefdevol) te vertellen waar ze het fout hadden. Verder lezen…

1
okt

Drie manieren waarop ik het fout had… en hoe we het weer goed kunnen maken

Door: Justin Lee – auteur van het boek “Torn” Nederlandse vertaling “Verscheurd”

In mijn jeugd geloofde ik dat de meest serieuze christenen diegene waren die duidelijke en radicale antwoorden hadden op controversiële onderwerpen. Ik zag nuance als een vorm van zwak en onzeker geloof. Ik dacht: “Bij morele zwart/wit vragen horen zwart/wit antwoorden.” Als iemand bijvoorbeeld de vraag stelde of homoseksuele relaties goed of fout waren, en iemand anders begon zijn antwoord met: “Nou dat ligt best gecompliceerd…” sprong ik er gauw tussen met: “Nee, het is helemaal niet gecompliceerd. Het is gewoon fout. De bijbel verbiedt het en God veroordeelt het. Dat is alles wat je moet weten, de waarheid is niet relatief.”

 
Ik geloof nog steeds in de ultieme waarheid. En ik geloof nog steeds dat God het laatste woord heeft en dat de Bijbel moreel gezaghebbend is voor ons christenen. Maar ik geloof nu ook dat veel dingen wél gecompliceerd zijn. En ik geloof nu dat volwassen, wijze christenen diegene zijn die niet te snel een conclusie trekken. Ze hebben oog voor de complexiteit van dingen en luisteren voor dat ze hun mening geven. Ze bekijken de specifieke situatie en niet de algemeen geldende norm. Ze vinden het niet moeilijk om te zeggen:“het is gecompliceerd,” of “ik weet het niet,” of “ik had het fout.”

 

Wanneer iemand me uitnodigt voor een discussie over het geoorloofd zijn van homoseksuele relaties, wil ik niet gelijk in een ‘ja’ versus ‘nee’ discussie springen. Ik wil graag beginnen met “het is gecompliceerd” vergezeld van “ik had ongelijk.” In de volgende blogs zal ik een van die punten beschrijven waarop ik fout zat en waar ik geloof dat we als christelijke gemeenschap deze fouten kunnen herstellen…

24
aug

Een verscheurd hart… – Marjon van Dam

Ik geef toe; ik ben een “laatbloeier”…..

50 lentes jong en zo’n vier jaar geleden pas begonnen om eerlijk naar mezelf te durven kijken en te zien:

hoe graag ik ’t ook zou willen en geprobeerd heb; ik ben niet zo hetero als ik  dacht.

Toen begon een heftig proces; vol schaamte en moeite mezelf accepteren als lesbische vrouw. En dan de keuze, wat ik hiermee moet doen.

Twee jaar lang ben ik zo boos geweest op God; want wat ik ook kies; het wordt niet leuk en makkelijk. Zal ik kiezen voor Verder lezen…

22
jul

God houdt ook van jou

Als je deze titel leest, word je dan blij of geeft het een vervelend nasmaakje? Stel dat iemand naar je toekomt, je aankijkt en zegt: ‘God houdt ook van jou hoor’. Ben je dan dankbaar en bemoedigd, of gaan er wat haren overeind staan en denk je; ‘ja hoezo dan, is er iets mis met me ofzo?’

Tweederangschristenen, dat is de term die ik laatst binnen korte tijd van twee verschillende homoseksuele vrienden hoorde. Dat woord bestaat eigenlijk niet. Zou niet moeten bestaan.Verder lezen…

10
jul

Zorgvuldig omgaan met “de waarheid” – Miranda Terpstra

Wie spreekt “de waarheid” ? Ik vind dat een mooie vraag.  Het antwoord hierop kan niet door een mens geclaimd worden. Ik vind het woord van God de waarheid.  En daarover zijn veel gelovige mensen het wel met elkaar eens.  Echter de uitleg die wij mensen aan Zijn woord geven verschilt.  De totale waarheid blijkt voor ons te groot niet te bevatten. Het lijkt erop dat ieder mens een stukje kan zien van het geheel. Om een rijker beeld te krijgen van Zijn woord  en van God, is het denk ik wijs ook anderen Verder lezen…

30
jun

Breng mijn cirkels niet in de war – Henk Medema

De gemeenschap van wie? De interpretatie van wie? Onder die titel schreef de Amerikaanse christen-filosoof Merold Westphal een boekje over ‘philosophical hermeneutics for the Church’. De ogenschijnlijke ingewikkeldheid van deze titel schrikt sommige mensen af van de (ook echt!) moeilijke inhoud – filosofie en hermeneutiek, en dat in de kerk? – maar een eenvoudige weergave van de kern zal ons helpen, en misschien wel een beetje verrassen.

Het gaat over de cirkels die wij allemaal, bij wijze van spreken, in het zand tekenen om  onze geloofs-standpunten af te grenzen. Een aardig voorbeeld, om mee te beginnen. Toen tijdens de Punische Oorlog het beleg van Syracuse eindigde in de verovering van die stad (212 v.Chr), werd de wiskundige Archimedes tijdens zijn werk overrompeld door een paar Romeinse soldaten. De verstrooide wiskundige, die allerlei vernuftige verdedigingswapens voor de stad had ontworpen, hoorde niet dat de militairen naar zijn naam vroegen – want de Romeinse generaal Marcellus had opdracht gegeven Archimedes te sparen – en antwoordde alleen: ‘Gooi mijn cirkels niet in de war!’ (noli turbare circulos meos). Een moment later was hij dood. Vermoedelijk is dit verhaal een legende, maar ‘t is een gevleugeld woord geworden.

Verder lezen…

25
mrt

Not an issue – Joëlle Bakhuis

Laatst werd ik via social media getipt over een filmpje van een pastor over homoseksualiteit. Er stond een korte uitleg bij, over dat deze pastor was gevraagd voor een conferentie van christelijke leiders een bijdrage te maken over ‘the issue of homosexuality’. Ze koos echter voor een andere insteek dan verwacht: ze liet meerdere homoseksuele leden uit haar gemeente aan het woord in haar video, met maar één boodschap:

‘We are NOT an issue, we are the body of Christ’

Briljant! De enige goede insteek voor zoiets en wat een mooi en eerlijk filmpje! Die gaan we zeker op Verscheurd plaatsen!

Maar wacht eens…. Die pastor, die ziet er wel een beetje werelds uit. Verder lezen…

2
mrt

Een echt gesprek – Mieke Murkes

Hoe kunnen we een echt gesprek hebben over mijn homoseksualiteit?

Als ik iemand vertel dat ik homoseksueel ben vind ik het belangrijk dat iemand dat gewoon aanneemt als een feit. Het startpunt is dus altijd erkennen. Erkenning voor het feit dat iemand homoseksuele gevoelens heeft. Niet doen alsof het er niet is of dat het een fase is die nog over kan gaan. Luisteren naar elkaar, en niet gelijk in een oplossing denken. Ik heb het gauw genoeg ik de gaten wanneer iemand mij niet erkent of wanneer iemand mij in een bepaalde richting pushet. Dan gaat het niet meer over wie ik ben maar over wie ik zou moeten zijn. En dan is het moeilijk praten voor mij. Ik ervaar het wanneer mensen de relatie met mijn vriendin minder serieus nemen dan die van heteroseksuele stellen. Ik vind het dan zo verdrietig om te constateren dat ik niet serieus genomen word. Hoe zou mijn liefde voor mijn vriendin minder waardevol zijn dan de liefde die hetero’s voor elkaar ervaren? Dit staat los van het vraagstuk over de zonde of gebrokenheid van mijn homoseksualiteit? Ik heb lief, kun jij mij ook liefhebben? Want mij liefhebben betekent dat het soms ongemakkelijk is om bij elkaar te zijn of om met elkaar te praten. Maar het betekent vooral dat jij mij helemaal erkent zoals ik ben. Mijn homoseksualiteit is een belangrijk deel van mijn identiteit. Als je zegt dat je me liefhebt, maar je erkent mijn homoseksualiteit niet, wie heb je dan lief?